01/02/2555
posted on 01 Feb 2012 10:13 by acariวันนี้แฮปปี้ขึ้น ฝันร้ายฝันว่า โดนนั่งทับบนบ่าแต่มองไม่เห็นตัว เลยตกใจตื่นขึ้นมา
ตื่นมาคุยกับแป้ง ปีนี้เขาทำอีกแล้ว
ทำอย่างที่เคยทำ เขาจะเป็นไงบ้าง แต่ฉันนี่หนักเลยละ
คะแนนเก็บน้อยมาก พยายามส่งงานแบบดีดี
กะเอาไฟนอลเยอะๆ เจอมรสุมอีกแล้ว
ถ้ารู้จะไม่ทำรึเปล่าคะ คงไม่ทำใช่มั้ย คงไม่ใจร้ายขนาดนั้น
ชั้นมีสติดีนะ ตั้งแต่วันที่รู้จนถึงวันนี้
แต่ร่างกายไม่เป็นใจเลย เหยียบหัวกันอีกแล้ว
คร้งนี้ มือสั่น น้ำตาจะไหล ทั้งที่ใจ แข็งพอสมควร
ตอนแรกคิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญตอนพี่ปิ่นเล่า
แต่ประโยคถัดไปจากนั้น พี่ปิ่นบอกมาร้านด้วยนะ
ฉันว่า เขาตั้งใจแล้วละ
ถ้าคิดตามแบบเจ๊โจ คือ เขาจะไปไหนเป็นเรื่องของเขา
คิดแบบเป็นกลาง อืม ห้ามคิดอะไร
ไม่ได้ซักอะไร มีแต่พี่ปิ่นเล่าให้ฟัง
แบบขำมาก ชั้นก็ขำนะ แต่ร่างกายขดแย้งสิ้นดี
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง มีสติทุกการกระทำ
กินข้าวไม่ลง แต่กลัวพี่ปิ่นผิดสังเกตยัดๆลงไป
กลับมาบ้านพี่ปิ่น เล่นไพ่ ขำๆกันมากมาย
คิดว่า เอาแนวคิดเจ๊โจมาใช้ ห้ามคิดอะไร ดีขึ้นจนหายภายในไม่กี่ ชม
หลังจากนั้น กลับมานอนนอนไม่หลับ
เอามากๆ ตื่นมาทำงาน ทำไม่ได้ พูดกับตัวเอง
ตายละกู ไฟนอลนะมึง
ห้นเป้ออนเฟช
เลยไปหาเป้อยู่ห้อง เล่าให้เป้ฟัง
เป้บอกจุ๋มอย่าคิดมาก
จุ๋ม ตอนเป็นกับ พี่ สมควรอยู่ คือผุกพันกันมากอะ
แล้วจุ๋มก็รักพี่เค้ามาก พี่เค้าก็ดีกับจุ๋มมาก
น่าีัรักเอามากๆ สองคนนี้ เป้เห็นมาตลอดว่าน่ารัก
ก็เลย เออ เป้ เป้ พูดแล้ว ดีขึ้นเลย
มันใช่อย่างที่บอกทุกอย่าง
เป้รู้มั้ยว่า ใจอะ บอกไม่เป็นไรเลยนะ
แต่ร่างกาย ไม่ตอบสนองเลย
เป้ก็บอก จุ๋มต้องเอาเรื่องเรียนไว้ก่อนนะ
ก่อนหน้าไปหาเป้ โทรหาแซม แซมบอก ไม่ได้นะมึง
มึงต้องเอาเรื่องเรียนไว้ก่อน ชั้นก็คิดอย่างงั้น
แต่ร่างกาย ไม่ช่วยเลย
คุยกับแซมได้ไม่นาน แซมกำลังจะสอบ กส
เลย อยู่กับเป้ กินข้าวไม่ลง
เป้เป็นห่วงมาก
บอกเป้ว่า ไม่เป็นไร ใจไม่เป็นไร
ขอแค่ได้คุยกับเป้ก็พอ
คือไม่อยากให้พี่ปิ่นรู้ว่าเป็นไร
กลัวแก เสียใจ ที่ให้น้องรู้ แล้ว เกิดอะไรขึ้นกับน้อง
คือ มันไฟนอลโปรเจคไง
ใครๆก็อยากให้ชั้นจบทั้งนั้น
แซมได้ฟังนี่คือ โอ๊ย เอาอีกแล้วมึง
เราก็แบบ เออ มึง กูโดนอีกแล้ว
หมายความว่า โดนอุปสรรค ที่จะก้าวไปสู่คำว่า สถาปนิก
วันนึง จบนี่ จะเป็นให้ดีที่สุด
วันนึงที่มีตังเก็บมากพอ
สัญญากับตัวเองเลย จะเป็นสถาปนิกออกแบบสลัม แบบคุณปฐมา
แบบไม่เอาเงิน
คำตอบ จากเพื่อนมีหลายคำตอบ
คำตอบแรก
คือ พี่ผู้หญิง รักเขามาก เลยทำตามที่เขาบอก แต่ อาจจะบอกไม่หมด
ในกรณีนี้ฉันยอมแพ้ รอบที่สอง ฉันไม่ได้รักเขามากพอ จะทำอะไรเพื่อเขาจริงๆแหละ
ฉันยอมรับด้วยใจ ความรู้สึก มันไม่ได้มีความทรงจำร่วมกันแบบคนก่อน
ความผูกพันใดใดไม่มีเลย แล้วถ้าคนก่อนขอให้ชั้นทำ แบบที่พี่เขาทำ ในกรณีนี้ รับรองได้ว่า
มายบลัดโดนด่าเละ และ มายบลด แคร์ความรู้สึกชั้นมากกว่า จะขอให้ทำอะไรแบบนี้
และเขาไม่เคยใช้วิธีนี้กับใครหรอก เขาไม่ง้อใครเลย มีศักดิ์ศรีเอามากๆ นิ่ง และโต มาก
ควบคุมสติได้ดีมาก เป็นคนดีมาก อย่างเพื่อนชั้นบอก ตราบเท่าที่รักเขา เขาแคร์ตลอด
ไปจากเขา เขาก็จะพยายามจบให้ดี ขอฉันว่า อยากรักษาความทรงจำดีดีเอาไว้
ห่างๆกันแบบดีดีนะ
คำตอบสอง พี่ผู้หญิง ไม่รู้อะไรเลย แต่พี่เขาชวนไปไหนก็ไป แค่นั้นเอง
คำตอบสาม รู้และร่วมมือ เกิดคำถามว่า ฉันไม่เคยจงใจทำร้ายอะไรเขาเลย
ทำไมมาทำร้ายฉัน เป็นคนอื่น คงทำไปแล้วแหละ นี่ฉันแม้แต่จะคุยซักคำ
ยังไม่มีเลย เพื่อนชั้นบอกว่า ถ้ารู้ แบบความจริงสุดๆ นะ เป็นผู้หญิง จะไม่กล้าทำอะไร
ฉันเลย จะอยู่เฉยๆ เพราะว่าช้นอยู่ในพื้นที่ชั้น ไม่เคยเดินเข้าไปในพื้นที่เขาเลย
ไม่ได้คุยด้วย ไม่ได้เจอ ไม่ได้ข้องเกี่ยวอะไรเลย ฉันก็เห็นด้วยนะ
ฉันอยู่ในพื้นที่ของฉันตลอด ใครเดินเข้ามาเจอหนาม ไม่มีสิทธิ์มาทำร้ายเจ้าของบ้านนะ
เขามีสิทธิ์จะทำอะไรก็ได้ในพื้นที่ของเขา
คือจุ๋ม ไม่ได้ก้าวเข้าไป รบกวนจุ๋มในโลกไซเบอร์ไม่พอ
นี่ยังจะเอาโลกความจริงอีกหรอ ทำไมใจร้ายแบบนี้
แต่ชั้น ว่า ชั้นก็ไม่ผิดนะ ทุกอย่าง ที่ชั้นพิมพ์ จริงทุกคำพูด
เพื่อนบอกว่า อย่าเอาไปเปรียบเทียบกบคนเก่า กับพี่เขา
จุ๋มไม่ได้คุยด้วยเลย เศษ ของ พี่ ก็ไม่ได้ พี่ ไม่เคยทำกับจุ๋มแบบนี้
มีแต่จุ๋มแหละงี่เง่าเอง ห้าๆๆ เพื่อนด่าชั้น ความผูกพัน ทุกสิ่งทุกอย่าง
เทียบกันไม่ได้จริงๆเลยนะ ชั้นยิ้มเลยละ เพื่อนอยู่ด้วย
ในหลายๆตอน ที่เรายังมีกัน เขาระมัดระวังการกระทำมาก ทำสิ่งที่ถูกต้องตลอด
แล้วก็ไม่เคยเก็บเอาอะไรที่ชั้นเขียนๆ ทั้งที่เขา ก็มีก็รู้ทุกอย่างที่ชั้นทำมาตลอด
เขารู้จักชั้นดีมากพอ ว่าเป็นคนยังไง จัดการยังไง
เพื่อนพูดแล้วชั้น ก็เสียใจ ที่เป็นคนเดินจากมา
ชั้นคงหาคนที่ดี ได้เท่านั้นไม่มีอีกแล้ว
อยู่กับพี่ปิ่นก็ขึ้นแล้ว เพื่อนก็ช่วยเอามากมาย
ชั้นก็พยายามอัพความคิดตัวเองให้ดีที่สุด
พี่่ปิ่นเคยบอกตอนชั้นลบ เอกซ์ทีนหมดไป ครั้งล่าสุด
ว่า ไม่ต้องลบหรอก อยากทำไรทำไปเลย ไม่ผิดเลย
อยู่ในพื้นที่ของเรา เราจะทำไรก็ได้ ไม่ต้องไปแคร์ ไม่ต้องไปสน
ฉันก็คิดงั้นละ เลยกลับมาเขียนใหม่ ตอนนี้พยายามเป็นกลาง ไม่เป็นไรกับสิ่งต่างๆ
ร่างกายไม่เป็นใจ เออ แล้วก็รู้กับตัวเอง ว่ารักเขาไปแล้วละ
ถึงได้หนัก พอสมควร เป็นเครื่องยืนยัน ว่า รัก
แค่แค่เล็กน้อย ตอนคนก่อน เจอแบบนี้
ชั้นเปอร์อีกปีแน่นอน
ร้องไห้ตลอดเวลา แต่อันนี้ ไม่มากเท่าไหร่
บอกเครียดเรื่องเรียนอยู่แล้วด้วย เรื่องส่วนตัวกับที่บ้านอีก
ตอนนี้ กินอะไรไม่ลง ปวดหัว จิตใจเข้มแข็ง นอนไม่หลับ
ทำงานได้อยู่ แต่ คิดได้ไม่มาก ไม่ครีเอท
ทำเท่าที่ ทำได้
ขอบคุณพี่ปิ่นที่ฝึกให้หนุยอมรับความจริงขนาดนี้
ไม่รู้เขาจะสื่ออะไร
จะเป็นคนที่ทำให้ชั้นเจ็บได้ ได้แต่ตัวนะ ใจชั้น
ฝึกมามากพอ ที่จะเข้าใจแล้วว่า เกิดอะไรขึ้น
เดี๋ยวก็หาย แต่ ต้องใช้เวลาและความเข้าใจ
ขอบคุณมายบลัด ให้สองคนนี้ยืนบนแท่นเลย
รักพี่ชาย พี่สาว สองคนนี้มาก
ไม่ได้เรียกเขาว่าพี่หรอก แต่ในใจนับถือ เอามากๆ
ตอนนี้ หมดเลย หมดใจ ให้สองคนนี้
ทำอะไรตอบแทนมายบลัดไม่ได้แล้ว
นอกจากจะยังรัก ภักดี ซื่อสตย์ แบบที่เคย
ตลอดไป กับพี่ปิ่น ยังทำดีให้ได้อีกเยอะ
กับเขาชั้นก็ เข้าใจนะ ว่าความคิดไม่ตรงกัน
คิดกันคนละโลก
แต่ช้นก็ คิดว่าทำถูกแล้วที่เลือกเส้นทางนี้
เส้นทางที่ถูกต้อง กำลังจะส่งงาน เกิดเรื่องทำร้ายจิตใจจนได้
คิดว่าร่างเริงมากพอ แล้วนะ โดนเข้านี่ ควบคุมยากจริงๆ
รู้ตั้งแต่วันแรกแล้วละ
แต่ไม่แสดงออกอะไร รอมีสติ ความจริงไม่อยากเขียนอะไรเลย
แต่ ถ้ามันจะ ผ่อนคลาย ความเครียดของร่างกายได้ ก็ขอทำหน่อยเหอะ
ชั้นไม่ขอโทษอะไรนะ ครั้งนี้ชั้นไม่ผิด
ชั้นตรง ชั้นจริงใจ ชั้นทำทุกอย่างบนหลักความถูกต้อง
เป็นเมื่อก่อน จะด่าๆๆๆๆ แหลกตั้งแต่วันแรก
ตอนนี้เหตุการณ์สอนให้ใจเย็น
ไม่โกรธเลย ตั้งแต่วันแรก
พยายามทำความเข้าใจ
รักพี่ปิ่นมากๆ ทำให้ดีขึ้นสุดๆ คราวนี้ไม่รู้นะว่าเกิดอะไรขึ้น
ทุกครั้งก็ไม่รู้หรอก ชั้นไม่เคยแสดงออกในชีวิตจริงๆให้ใครเห็น
ว่าไม่เข้มแข็ง
มีแต่เล่าๆให้ฟัง
ประมาณนั้น แต่ แค่คร้งเดียว จบ
บ่นกับแซมเยอะหน่อย
แต่ก็พยายามหาทางที่ถูกกันอะ
ถามมันว่ากูเลิกเขียนบล็อกดีมั้ย
มันบอกไม่ต้องหรอก
อันนี้กูยืนยันเลยมึงไม่ผิด
เขาเข้ามาเอง แล้วเขาก็ไม่ได้ยอมรับนี่ว่าทำ
ถึงยอมรับเขาก็ผิดอยู่ดี มึงถูก
แต่แค่มึง ต้องไม่เอามาใส่ใจเท่านั้นเอง
และก็ช่วงเวลาที่มีคนที่เรารักที่สุดอยู่ข้างๆ
ชั้นดีขึ้นเร็วมาก ขอบคุณคนนนี้ ที่อยู่ข้างๆน้อง
ในวันที่น้องหกล้ม คือ ถ้าเป็นเมื่อก่อน
คนนี้ยังกลับมาได้ นี่ถ้าเขากลับมา คือ
ลืมทุกคนได้หมด
ทำงาน ต่อ นอนไม่หลับ นอนนิดเดียว
ฝันร้าย ทรมาน ร่างกายมาก
ปวดท้อง เครียดๆ สงสารที่บ้าน
หลานเป็นอะไรที่ไม่สมควรเป็นอีกแล้ว
เรื่องเรียนมาก่อน ทุกคนบอกอย่างงั้น
ชั้นก็เชื่อ อย่างนั้น