แม่พุดจีบ

เวลามองขึ้นไปบนฟ้า ฉันนั้นเห็นแต่ภาพเธอ อยู่ไกลกันจนสุดสายตา
รอคอยวันที่จะกลับมาหา ถึงแม้ มันจะแสนนาน แสนนานแค่ไหน

อยากจะขอให้ได้พบ แค่เพียงขอให้ได้พบ อยากจะรู้ว่าเธอเองเป็นเช่นไร
เธอจะคิดถึงฉันหรือเปล่า เธอจะเหงาบ้างหรือเปล่า จะรู้สึกแตกต่างกับฉันบ้างไหม

(เพราะว่าเรา)ห่าง ไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่าง ไกลกันเหลือเกิน ฉันเองก็ไม่รู้ เมื่อไรจะได้พบ(เธอ)

เวลามองขึ้นไปบนฟ้า ฉันนั้นได้แต่ถอนใจ น้ำตาก็ไหลซึมออกมา
เราไกลกันอยู่คนละฟากฟ้า ไม่รู้จะอีกนานไหม และฉันเองก็จะคอย

อยากจะขอให้ได้พบ แค่เพียงขอให้ได้พบ อยากจะรู้ว่าเธอเองเป็นเช่นไร
เธอจะคิดถึงฉันหรือเปล่า เธอจะเหงาบ้างหรือเปล่า จะรู้สึกแตกต่างกับฉันบ้างไหม

(เพราะว่าเรา)ห่าง ไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่าง ไกลกันเหลือเกิน ฉันเองก็ไม่รู้ เมื่อไรจะได้พบ(เธอ)

กลัววันเวลา พาหัวใจเธอเปลี่ยนจากฉันไป
อยากจะพบให้ใกล้ๆ ให้ตัวฉันได้มั่นใจ ว่าทุกสิ่งจะไม่เปลี่ยนไปจากนี้

(เพราะว่าเรา)ห่าง ไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่าง ไกลกันเหลือเกิน ฉันเองก็ไม่รู้ เมื่อไรจะได้พบ(เธอ)

(เพราะว่าเรา)ห่าง ไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่าง ไกลกันเหลือเกิน ฉันเองก็ไม่รู้ เมื่อไรจะได้พบ(เธอ)

เพลงนี้คงเกี่ยวกับ คู่รักคู่นึง

ที่อยู่ห่างกันคนละฟากฟ้ามั้ง

ซึ่งไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเราหรอก

เรารู้แค่เพียงว่า หากคนสองคนรักกัน

และยามเมื่อห่างกัน  ย่อมจะมีความรู้สึกนี้

คิดถึง     ความรู้สึกอ้างว้าง

โหยหา ความคิดถึงของอีกคน

ก็ถ้าหาก คนสองคน มีคำนี้เหมือนกัน

มันคงรู้สึกอบอุ่น ไม่ใช่น้อย

ไม่รู้ว่ามันจะตัดสินได้เช่นไร

ว่าเราคิดถึงเขา แล้วเขาจะคิดถึงเรามั้ย

แต่ถ้ารักกันมันคงส่งผ่านความรู้สึกนั้นได้ละมั้ง

โลกมันหวานเหลือเกิน อาการตกหลุมรัก

เพียงแค่ได้ฟังเพลงประมาณนี้

ฟังแล้วรู้สึกดี เหมือนมันจะลอยๆ

น้ำแดงโซดา

ลายเส้นตวัดไปมา วาดใครหนึ่งคน กับผู้หญิงผมสั้นๆ

ตอนนี้เกือบยาวแล้วละ อยากลองดูว่าจะทนได้นานซักแค่ไหน

เป็นอะไรที่ต่างไปจากตัวเอง

รอยยิ้มอิ่มใจ ยิ้มกับคนนั้นคนนี้ไปทั่ว

แล้วก็ถามตัวเองว่า ตกหลุมรัก เสาไฟฟ้า ท้องฟ้า

รึว่าแก้วน้ำแดงโซดาที่วางอยู่ตรงหน้า

รึว่าชายหนุ่มหัวฟูที่นั่งอยู่ตรงหน้ากันแน่

รู้สึกมีความสุข

ที่ได้เห็นใครๆรักกัน

รักจริงๆนะ ไม่ใช่ประเภทฉาบฉวย

เจอกันเดือนสองเดือน อาทิตย์สองอาทิตย์

วันสองวันแล้วก็บอกว่ารักกันจะกลืนกิน

แล้วอีกสามวันก็เลิกกัน

รึว่า จขบ จะตกหลุมรัก ครั้งใหม่

และใครหนอ จะเป็นผู้โชคร้ายคนนนั้น

แอ้ปบอกว่า ใครได้เป็นแฟนจุ๋ม คงโชคดี

เพราะจุ๋มมีแต่ให้ความรู้สึกดีดี กับคนที่จุ๋มรักแบบไม่มีวันหมด

^-^ มันจริงมั้ย ไม่รู้สิ

แต่ถ้าหากใครอยากรู้ ก็ลองทำให้ผู้หญิงคนนนี้รักให้ได้สิ

แล้วจะรู้ว่าเธอเปลี่ยนใจยากเหลือเกิน(และจะได้รู้ว่าคุณถูกปีสาจครอบงำ เครี้ยกๆๆๆ)

มีเพื่อนบ่นๆ เรื่องแฟน

 กูไม่ทนมันแล้ว กูไม่สนมันแล้ว เจ้าชู้ ไอ้เหี้...

กูเบื่อละ

เค้าจะเลิกแล้ว เดี๋ยวก็เลิก เป็นงี้ต่อไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น

กูไม่เชื่อพวกมึงหรอก  โถ่วว

คนเราก็อย่างงี้ พวกมันพูดงี้รอบที่ล้านแล้ว

แต่ก็ยังเหมือนเดิม

มันคงเหมือน จขบ ละมั้ง  กูถึงไม่เชื่อพวกมึงไง

ก็กูทำเป็นประจำ 

ไม่รู้จักคนชื่อนี้ คนชื่อนี้คือใคร

คนชื่อนี้จะอยู่ไหน ทำอะไร ไม่สนใจ ไม่รับรู้

แต่ความจริงในใจ ........เห้อ  พวกมึงอย่ามาโกหกกู กูเคยเป็นจนเลิกเป็นไปแล้ว

แล้วถ้าถามว่า  จขบ  กำลังจะมีความรักครั้งใหม่หรอ

เหมือนกับว่าจะมีคนใหม่ รึเปล่าน้า

ตกหลุมรักใครอยู่หรอ

ก็จะตอบว่า ไม่รู้สิว่ารักรึเปล่า ชอบมั้ย

ที่ยิ้มได้กับทุกคน สมองว่างเปล่า

 เหมือนกำลังวิ่งเล่น

ล่องลอย ท่ามกลางดวงดาวนับพัน

ดวงดาวที่กำลังส่องสว่าง

รอการจากไปเพื่อมาแทนที่แสงอาทิตย์อย่างเธอ

โลกฉันหวานเหลือเกินในยามนี้

ลอยละล่อง อุ่นๆ เหมือนดังแสงอาทิตย์ยามเช้า

นวลละไม สวยงาม ไม่สว่างจ้า

ไม่เร่าร้อน

แต่มันมีอยู่ไม่นานหรอก  เดี๋ยวมันก็ต้องสว่างจ้า

เดี๋ยวมันก็ถูกดวงจันทร์ ดวงดาวนับล้านมาแทนที่

รึบางทีก็โดนเมฆฝนบดบัง

แค่ได้มีเวลาได้มีความสุขกับแสงอาทิตย์ยามเช้าในทุกๆวันที่พอจะมี

มีความสุขกับทุกวันก็พอ

ชีวิตแสนสั้น ไม่แน่นอน ทำทุกวันให้เป็นวันดีดี

ให้สมกับที่ได้เกิดมาบนโลกใบนี้ก็พอมั้ง